En wat hebben we het meest gemist deze vakantie…???

En wat hebben we het meest gemist deze vakantie…???

Lang leve de…

bakfiets!

 

De vakantie zit er alweer lang en breed op. Althans, zo lijkt het. Het is eigenlijk nog geen week geleden dat we zonder klok leefden, maar het lijkt een eeuwigheid. Want wat was het heerlijk. Het niets moeten, niet hoeven haasten, alles op je dooie gemakje doen, geen werk, geen drukte, geen speeldates, geen feestjes, geen sportclubjes. Alleen maar 24/7 samen met manlief én de kids.

Afgelopen zondagavond zaten we aan tafel met elkaar – ‘het laatste avondmaal’ – en dan is bij ons altijd de standaard vraag: “Wat vonden jullie het leukste deze vakantie?”. De oudste vond het feit dat een slang(etje) mèt baby-slang zich het zwembad dat bij het vakantiehuisje hoorde had toegeëigend het leukste (ik daarentegen…). De middelste vond het zwemmen het leukst en de jongste heeft het feit dat hij iedere dag een ijsje (of meerdere) had mogen eten het meest gewaardeerd.

De volgende vraag was: “Waar verheugen jullie je het meest op als je weer naar school gaat?”. We hadden van alles verwacht: van vriendjes zien tot aan sporten, desnoods leren lezen, maar wat denk je? Riepen er twee in koor: “Dat we weer in de bakfiets kunnen!”. Die hadden we niet zien aankomen. Leuk, dat zeker, maar ook onverwacht.

Na die super zomer: ‘hoe kunnen de kids zich binnen weer vermaken?’ Nou… zo:

Nou moet ik je eerlijk bekennen, ik begreep het eigenlijk wel… Ik krijg eerlijk gezegd ook altijd een warm gevoel van onze bakfiets. En ja, je mag me een beetje voor gek verklaren door deze bekentenis. Maar echt. Het is zo gezellig om rond te toeren met een bakfiets en je kinderen. Het heeft iets knus’. Toen de jongste nog in een maxi-cosi vervoerd werd ging hij gewoon in de bak mee, de oudste twee erbij op het bankje. Ze zien in zo’n bakfiets van alles om zich heen gebeuren (in de auto kunnen ze toch wat moeilijker naar buiten kijken). Er wordt altijd volop gekletst met elkaar, er past zo lekker veel in (rugzakken, boodschappentassen, werktassen, vriendjes en vriendinnetjes). De kids vóelen de seizoenen, vind ik persoonlijk ook een leuk gegeven. En je gaat het Nederlandse weer wat meer waarderen. Want we denken altijd wel dat we in een koud kikkerlandje wonen waar het altijd regent, maar pas als je weer en wind trotseert op de fiets, dan merk je eigenlijk pas dat het wel meevalt. Het komt maar zelden voor dat ik verregend ergens aankom. En ik zeg bewust ‘ik’, want mijn kids zitten lekker onder een afdakje, en dát vinden ze hélemáál de bom.

Ik vond het grappig te constateren dat mijn kinderen blijkbaar net zo fan zijn van dit vervoersmiddel als ik én dat zij eigenlijk degenen zijn de me daarvan bewust maken.

Dus, als je wilt weten hoe onze eerste schooldag is begonnen? Goed! Met een goed humeur zijn we bepakt en bezakt met z’n viertjes in de bakfiets naar school getoerd. Een goed begin is het halve werk, toch? Eigenlijk was de hele week goed! De bakfiets heeft weer eens te meer laten zien dat zij haar aanschaf dubbel en dwars waard is en heeft haar diensten deze week alweer volop bewezen. We hebben samen deze week de buurt weer doorgecrosst: van links naar rechts, naar school, naar de supermarkt, naar vriendjes en vriendinnetjes, balletles, zwemles, werk… Kids blij, ik blij, iedereen blij!

 

Wil je meer vakantieblogs lezen? Dat kan! Lees dan ook:

Vakantie! Oh nee, op reis met kinderen…

We mogen weer bijna naar huis

 

Baby’s eerste dag crèche: mama heeft het er maar moeilijk mee