Kijk, zo voeden ze kinderen op in de rest van de wereld

Kijk, zo voeden ze kinderen op in de rest van de wereld

Bijzondere opvoedkundige tips van over de hele wereld

 

Ieder land, ieder werelddeel, iedere cultuur en iedere samenleving kent zo zijn eigen tradities en gewoonten. Sommige tradities kunnen nog wel eens wat merkwaardig, bijzonder of vreemd overkomen, maar wat anders is hoeft natuurlijk niet slecht te zijn. Sterker nog, soms zijn nieuwe inzichten juist een enorme verrijking. Zo ook op opvoedkundig gebied. Want ook al zijn veel van internationale gewoonten ons vreemd, als je kind er beter van gaat eten, beter door slaapt, er sneller zindelijk of gelukkiger van wordt, dan zijn ze in ieder geval het delen waard. Toch?

 

  1. In China kunnen ze niet vroeg genoeg beginnen met kindjes zindelijk proberen te krijgen. En met niet vroeg genoeg bedoelen we: 1 maand oud. Vers uit de baarmoeder en ze worden al bijna zindelijk geacht. ‘Hoe dan?’ horen we jullie denken. Als ze denken dat de baby moet plassen, houden ze het kindje boven een wastafel, ze fluiten en blazen een beetje en uiteindelijk associeert een kindje het fluitgeluid en het blazen met een plas, en zo kunnen ze al vrij snel geconditioneerd plassen. Op commando dus. Hoe snel? Met een maand of 9 oud al. Dat scheelt nog eens wat luiers.
  2. In Polynesië is het heel normaal om de zorg over een kind dat kan lopen uit te besteden aan een ouder iemand. Niets geks aan zul je denken, maar een ouder iemand wil zeggen: iedereen die net iets ouder is en net iets beter of langer kan lopen. Ja, ook een kind dat net een jaartje ouder is. Of dit nou zo veilig is, wij durven het te betwijfelen. Je krijgt er in ieder geval wel kinderen van die al snel op eigen benen kunnen staan (fysiek, maar ook mentaal).
  3. Waarschijnlijk ben je wel eens in Spanje geweest en verbaasde je je over al die kleine kinderen die gewoon lekker deel uitmaken van het avondleven. Liggen die van ons al om 20:00 uur op één oor zodat wij als ouders kunnen genieten van onze rust, in Spanje niet hoor. Daar grijpen ze rond borreltijd naar de Rioja en begint het gezinsleven pas. Rond 22:30 uur gaan de kids naar bed en de volgende dag gewoon weer op tijd het bed uit voor school. Of die Spaanse kids aan voldoende slaap komen, dat laten we even in het midden, maar quality time met het gezin, dat is er in ieder geval!
  4. In Japan kookt het hele gezin samen. Dus ook de kinderen helpen mee. Het is niet alleen gezellig, kinderen voelen zich hierdoor ook meer geborgen, ze eten zo een stuk gezonder (want – kinderlogica – als ze het zelf maken, smaakt het sowieso beter!), ze zullen sneller proeven van nieuwe dingen en daardoor meer gevarieerd eten en minder kieskeurig worden. Wat de Japanners ook goed doen: ze eten van kleinere bordjes. Daardoor eet een kind niet alleen sneller zonder te zeuren zijn bord leeg, maar zo wordt de kans op obesitas en overgewicht op heel eenvoudige manier beperkt.
  5. In Indonesië begraven ze de placenta nog wel eens in de tuin. Het idee hierachter is dat de placenta de baby in de buik altijd goed heeft beschermd. Ze denken dat de placenta niet slechts een lichamelijk functie heeft, maar ook een ziel heeft. En die verdient een mooi en eervol plaatsje, zodat ie eventueel ook op afstand nog het kind kan beschermen.
  6. In de Scandinavische landen geloven ze heilig in het gezonde van de koude buitenlucht. Dus: kinderen worden buiten gezet voor een middagslaapje en in restaurants worden ze ook regelmatig buiten de deur gehouden en moeten in de frisse lucht op hun ouders wachten. Weliswaar goed ingepakt natuurlijk en goed ingevet, dus vrees niet voor onderkoeling of bevroren huidjes. De kou zou een gunstige uitwerking hebben op de gezondheid.
  7. ‘Franse kinderen gooien niet met eten’, Pamela Druckerman heeft er zelfs een boek over geschreven. Want eerlijk is eerlijk, Franse kinderen zitten keurig aan tafel, zeggen tijdens het eten geen ‘boe’ of ‘bah’, eten hun bord leeg en laten de tafel en alles wat daarop staat heel en intact. Hoe krijgen die ouders dat voor elkaar? A) Ze zijn zelf rete beheerst en altijd in control. B) Kinderen eten daar zo regelmatig en snoepen nagenoeg niet, dus als ze te eten krijgen zijn ze stil, genieten ze ervan en zorgen ze ervoor dat alles in hun mond verdwijnt. C) Franse kinderen leren van jongs af aan dat papa en mama de baas zijn en dat zij zich moeten aanpassen aan de volwassenen en ouderen, in plaats van dat ouders zich laten lijden door het ritme en de nukken van kinderen. Gevolg: hele brave, rustige kinderen.
  8. In Finland gaan kinderen pas met 7 jaar oud naar school. Zijn ze jonger dan 7 jaar, dan zijn ze in Finse ogen simpelweg nog niet rijp voor school en het formele onderwijssysteem. En als ze eenmaal naar school gaan, dan nog blijft spelen, toneel en kunst een belangrijk onderdeel van school. Belangrijker dan toetsen en testen. En wist je dat Finse kinderen behoren tot de gelukkigste kinderen van de wereld?

 

Interesse in meer tips? Dan nog een paar tips uit grootmoeders tijd. (tips die nu écht niet meer kunnen weliswaar… je vraagt je bijna af hoe wij allemaal zo oud zijn geworden).